- blog

Na een bonte feestavond moeten we helaas weer vroeg op. Vandaag de langste dagafstand van 70 km. Ingedeeld in 3 stukken: een deel van 30 kilometer op de Donau, 20 km op een zijarm en daarna in konvooi door Budapest.

Het begon mooi: varend langs de basiliek van Esztergom, die hoog boven ons uittorende. Maar al spoedig bleek de Donau meer voor ons in petto te hebben. Na de eerste bocht troffen we een felle tegenwind die het roeien bij vlagen onmogelijk maakte. Soms roeiden we in de luwte, soms spoedde de wind zich versterkt tussen de bergen ons tegemoet. Door de bonkige golven liepen sommige boten vol en moesten ze een strand opzoeken om het water eruit te hozen. Ons was dit lot bespaard gebleven omdat onze rivierervaring ons goed van pas kwam: de Donauwellen werden goed getemd!

Tijdens de eerste pauze wees Kees van de volgploeg van vandaag, ons erop dat er naast het strandje koffie en gebak was. Eindelijk konden we echte huisgemaakte Donauwellen proeven en dat smaakte goed. Terwijl wij aan het genieten waren, versterkte Kees onze broodnodige waterkering, want we moesten nog 50km en we wisten niet wat we nog konden verwachten.

Het tweede deel van de tocht was een stuk gemoedelijker. We roeiden op een zijarm van de Donau, smaller, met stroming mee, weinig wind, bos en strandjes aan beide zijden. Vele Budapesters waren te vinden op de strandjes, in tweepersoons overnaedsche roeibootjes, in kano's en in snelle speedboten. Na 20km waren we op de volgende lunchstop, waar de vrijwilligers al lekkere Hongaarse soep klaar hadden staan. Vele teams hesen zich hier in hun sponsoroutfit en ook wij roeiden in ons Lentiz-outfit trots de laatste Donaukilometers. Moe en voldaan legden we aan.

Jetzt Kees los 08/28/2011

Om zes uur 's ochtends komt de koperen ploert over de dijk van de zijrivier het Row4Rights-kamp verhitten. Langzaam wordt men wakker en routineus worden tenten opgebroken, plannen voor de dag gesmeed en ontbeten. Kees en Cees hebben samen een landdag. De boten gaan er als vanzelf in. Vele handen maken licht werk en iedereen weet dat het sneller en lichter gaat als je de volbepakte boten samen tilt.

Vandaag varen we naar Esztergom in Hongarije. De Donau is hier nog steeds een breed meanderende grensrivier: de linkeroever is Slowakije, de rechter Hongarije. Omdat de stroming meemeandert, varen we afwisselend in Hongarije en in Slowakije.

Gaandeweg maakt de bootploeg haar plan. We gaan in een keer door naar de pauzeplek op 30 km gaans. De kilometerpaaltjes langs de Donau zijn handig. We doen viereneenhalve minuut over 1 km. Dat betekent nog maar een paar kilometer per uur stroom mee. Op de pauzeplek zijn we net na 11 uur de eerste boot. Eindelijk schaduw! De vrijwilligers cateren ons met verse koele meloenen, bananen en water en dat gaat er goed in. Een hoognodige verkoelende duik in de Donau besluit onze pauze. Met de laatste twee boten in zicht varen wij verder. Het plan is om de laatste 20 kilometer netjes en behoudend door te roeien en ons niet te laten verleiden door de vele strandjes aan de oevers. Zo komen we net voor het heetst van de dag aan. Wat een genot is, want de electronica van de volgauto en onze camera's kunnen niet goed tegen de hitte: onze volgauto bleef op de handrem staan en de camera's hadden kuren. De plaatselijke ANWB kon de autostoring gelukkig verhelpen en zo konden de vijf doorweekte roeiers snel door naar de douche en in schone kleren verder zweten onder het juk van de koperen ploert.

Over de helft 08/25/2011

Het was weer een heerlijke dag! Ruim 51km roeien op de Slovaaks-Hongaarse grens. Eerst een stuk over de oude Donau en vervolgens verder op het Donaukanaal naar Komarno (Slovakije). Aan de andere kant, over de Donau is het Hongarije. Daar heet het dorp Komaron. Terwijl de roeiploeg genoot van het landschap, voornamelijk de oever, racete de landploeg van de camping in Lipot (Hongarije) naar de lunchplek in Gonyu (Hongarije) en vandaar naar het terrein van de kanovereniging SPP in Komarno. Kayakken is duidelijk een erg populaire sport in deze contreien. Overal zie je wel boten liggen. Logisch ook wel, er is genoeg uitdagend wild water.

De oevers van de Donau in dit gebied zijn dik begroeid met onder andere populieren en berken. Het is lastig te zien of daarachter bebouwing is zoals dorpen of gehuchten. Wel genoeg watervogels zoals witte en purperreigers, visarenden en (zwarte) ooievaars. Groot verschil met de Oostenrijkse Donau is dat er verrassend weinig scheepvaart is, de oevers lijken een stuk natuurlijker, met veel strandjes, niet gecultiveerd zoals in Oostenrijk en er is heel weinig waterrecreatie. Naarmate we dichterbij bebouwing kwamen, zagen we hier en daar mensen bbq'en en vissen.

Komarno zelf is een toeristisch stadje met een mooi oud kerkje. Het Europaplein is omgeven met nagebouwde gevels uit Europese landen. Buiten het oude centrum is er niet veel. Het is een beetje armoedig en veel lijkt leeg te staan. Dat schijnt ook een van de problemen te zijn van het platteland; de ontvolking. De jeugd trekt weg naar het Westen en de ouderen blijven achter. De voorzieningen nemen af en zij die achterblijven zijn op elkaar aangewezen. Dat is een van de issues waar European Anti Poverty Network (EAPN) zich hard voor maakt, het opbouwen van sociale netwerken waar mensen op terug kunnen vallen. Een deel van het geld dat wij bij elkaar roeien wordt ook aan deze projecten besteed.

Derde etappe: van Klosterneuburg naar Bratislava 08/24/2011

Terwijl de landploeg het kamp afbrak in Tulln, Oostenrijk, roeide team Donauwellen met de roeicaravan over het Donaukanaal door het centrum van Wenen. Hoge kades, mooie daken en snelle stroming. Deze etappe was een heftige. Vol spektakel; natte pakken, volgelopen boten en averij. En een grensoversteek naar Slovakije.

Hoewel je over water niet merkt dat je Slovakije binnen vaart, merk je dat des te meer als je via land gaat. De oude soviet flats zijn prominente verschijning aan de horizon. De stad Bratislava ziet er van uit de verte vervallen en grauwig uit. Haast burchtachtig. We waren dan ook aangenaam verrast door het mooie stadscentrum. Mooi opgeknapte panden en goed onderhouden pleinen met historische gebouwen uit de Habsburgtijd. Slovakije maakte onderdeel uit van het inmense Oostenrijks-Hongaars keizerrijk.

Het contrast kan haast niet groter zijn met het gebouw van de Bratislava Rowing Club. Oude vergane glorie. Best jammer want de locatie is erg mooi aan de over van de Donau met zicht op de oude stad. We hebben gehoord dat Roma ook in het gebouw bivakeren in omstandigheden die je niet zou verwachten in een land dat deel uitmaakt van de EU.

Bij de finish werden wij enthousiast onthaald door vertegenwoordigers van de European Anti Poverty Network (EAPN), met geweldige goulash die ze zelf hadden gemaakt. Die avond hielden de plaatsvervangend ambassadeur van Nederland in Slovalijke en vertegenwoodigers van Amnesty Intternational Slovakia korte speeches. Ze waren allen onder de indruk van onze sportieve prestatie tot nu toe en heel gelukklig met het bedrag dat we hebben opgehaald voor Row4Rights. We waren namelijk door de magische grens van 133.000 euro gegaan! Er zijn genoeg projecten voor de Roma's waar het geld goed besteed kan worden. Zoals onderwijsprojecten en integratie van Roma's in de maatschappij als volwaardig burgers. De sponsorbijdragen die van van jullie hebben ontvangen maken dit allemaal mogelijk. En elke dag krijgen we weer nieuwe sponsors!

Vierde etappe: Bratislava naar Asvanyraro (Hongarije) 08/24/2011

Het was weer een warme dag. Het kwik schoot tot boven de 35 graden. Met een deels nieuwe bemanning aan boord (we hadden gewisseld met volgploeg van gisteren), zakten we de Donau verder af . Van Slovakije naar Hongarije. Een etappe van 48km met twee kluunmomenten. Op de zes kilometer tussen de twee kluunplekken hebben we op de grens van Hongarije en Slovakije geroeid. Geen douanier te zien, zoals gisteren het geval bij de grensoversteek Oostenrijk-Slovakije. Lang leve het vrije verkeer van personen!

De tocht ging voor een groot deel over de oude Donau. Onderweg cultuur opgesnoven in het Danubiana Meulensteen Museum. Het museum is opgezet door de Nederlander Gerard Meulensteen. De collectie is moderne kunst. Veel Slowaakse kunstenaars worden in de gelegenheid gesteld om te exposeren. Zowel binnen als buiten het museum staan verschillende kunstobjecten. Het is zeker de moeite waard.

Het Row4Rights tentenkamp, want het doet denken aan de hippie tentenkampen en het make-love-not-war- idee (maar dan in een 21ste eeuw jasje), is opgeslagen op een lommerrijke camping in Lipot. Tien kilometer van de finish in Asvanyraro. Het is een schattig dorpje met keurig onderhouden huizen en straten en enorm veel rozen en dahlia's.

Zweten voor het goede doel 08/23/2011

Terwijl de volgploeg het kampement opbrak legden de ploegen van Row4Rights de boten in het water. De tweede dag. De tweede etappe. Van Dürnstein naar Klosterneuburg ca. 20km ten westen van Wenen. Het team Donauwellen mocht als laatste van start. We dragen graag een steentje bij als hekkensluiter van de roeikaravaan met onze senioriteit :-) en ervaring als lange afstandsroeiers.

De tweede etappe was 67 kilometer lang met twee sluizen. De Donau op dit deel stroomt aanzienlijk langzamer dan op de eerste dag. Dat komt vanwege de sluizen. En het landschap veranderde van zoete landschapsglooiingen in een redelijk vlak terrein. Met rijke groene begroeiing van de oevers. Opmerkelijk dat er nauwelijks dorpen of stadjes langs de oevers liggen.

De temperatuur mag best tropisch genoemd worden: 36 graden! Geen zuchtje wind en droog. Drinken, drinken en het hoofd koel houden was het devies van de dag. En niet al te hard varen. Dat moet je natuurlijk niet zeggen tegen roeiteams die graag in het rood varen. Op delen van het traject ontstonden spontane wedstrijdjes tussen Donauwellen en andere teams. Dubbel rood dus, die dag!

De finish was bij Ruderverein Normannen in Klosterneuburg, onder de rook van Wenen. Deze 125 jaar oude goed onderhouden vereniging ligt aan een inham van de Donau. Hier stalden we de boten voor de nacht. En werden we opgewacht door Norbert en Hannie die ' landdag' hadden. Binnen het team rouleren we iedere dag tussen volgploeg en boot (roeiers+ stuur). De tenten stonden al overeind en de boodschapjes waren gehaald.

De vrijwilligers van het Row4Rights-evenement zijn echte toppers. Aan alles wordt gedacht. En als het er niet is dan wordt het geregeld. De ingerichte blarenpost deed die avond goede zaken.

Row4Rights we are ready! 08/23/2011

5 Comments

Na een korte nachtrust onder de sterren in het Donaudal begon de dag om half acht. Het tentenkamp is opgeslagen in Dürnstein, de finishplaats van de eerste etappe. Het team van 20 vrijwilligers van de organisatie van Row4Rights had voor ieder team een grote doos brood, beleg en andere lekkere dingen klaar gezet. Nadat iedereen had ontbeten en zijn eigen lunchpakket had samengesteld, verplaatste de roeikaravaan zich naar de startplek in Pöchlarn, 40 kilometer stroomopwaarts.

Bij de startplek maakte elk team zijn boot in orde en kregen we een korte instructie van de plaatselijke roeicracks over de dingen waar je op moet letten als je op de Donau roeit, zoals sluizen en kribben. In het traject van vandaag zat een grote sluis met een verval van 12 meter. Reddingsvesten zijn verplicht. Helaas voor ons had de luchtvaartmaatschapij vergeten de reddingsvesten te laden in het vliegtuig! Gelukkig schoot de plaatselijke roeivereniging ons te hulp. We konden 3 reddingsvesten lenen. Anders hadden we de boten over de sluis moeten tillen!

Een afvaardiging van Amnesty Slovakia stond met spandoeken langs de kant om de teams succes te wensen op de eerste dag: bedankt Row4Rights en succes'. Het was een zonovergoten dag, de Donau stroomt behoorlijk door, circa vijf kilometer per uur en omdat het zondag is, was het extra druk met pleziervaart. De bijbehorende golven waren een welkome afkoeling. Zoals een bemanningslid de dag typeert: 'lekker geroeid over een meanderende Donau en lekker gezweet'. Cultureel hoogtepunt van de tocht was de mooie abdij van Melk.

Na vier uur roeien kwam team Donauwellen als eerste aan. Ookal is het een prestatie sponsortocht, wij maken overal graag een wedstrijd van. Ook bij de finish stonden de delegaties van Amnesty en van European Anti Poverty Network (EAPN) en haalde ons met gejuich en geklap binnen. De verrukkelijke goulashsoep gemaakt in de traditionele goulash kanone bracht het nodige zoutgehalte weer op peil. Er wordt goed voor ons gezorgd! En de ontvangst door de verenigingen die ons hun faciliteiten laten gebruiken is aller hartelijkst.

De tweede etappe is van Dürnstein naar Klosterneuberg niet ver van Wenen, een afstand van 70km. Het belooft weer een mooie dag te worden!

5 Comments

Donauwellen in AD 08/19/2011

De laatste voorbereidingen door het team 08/16/2011

Gisteravond op RV De Laak vond de laatste logistieke afstemming plaats voor de Donautocht. Plannen werden gesmeed, informatie uitgewisseld en afspraken gemaakt. Ook kwam een fotograaf van AD Haagse Courant langs om een plaatje te schieten bij een artikel dat vandaag in de krant verschijnt en aandacht geeft aan ons roeiavontuur.